بَچه کـــِ بودم ، بَستَنـــــے ام را گــاز مے زَدَنـد


قیامَتـــ به پـآ میکردم ،


چـه بیــــهوده بُزُرگــــ شُدم...


حالا روحَــم را گـاز مےزنند و مےخندم!
+ نوشته شده در یکشنبه ۲۴ اردیبهشت ۱۳۹۱ساعت ۸:۴۷ ب.ظ توسط محمد جواد |