چندروزه حس نوشتن ندارم  نمیدونم چیکارکنم فقط دوست دارم آهنگ گوش بدم عاشق آهنگ های امیر پیشه ور شدم روزی صدبار گوش میدم درسته غمگینه ولی من از همون اول با آهنگ غمگین انس میگرفتم چندتا رمان دانلود کردم حس خوندنشو ندارم رمان مهرومهتاب که یکی از دوستان لطف کردن معرفی کردن(نازنین خانوم)چند صفحه ای خوندم ولی بقیه مونده فکر میکردم بعد کنکور به همه ی کارایی که دارم یک به یک میرسم ولی مثل اینکه خیال باطلی بود فکر کنم یه هفته به ماه رمضان مونده  ما که الان تو گناه غرق شدیم شاید تو ماه رمضان آدم شدیم خدارا چه دیدی هیچی به ذهنم نمیاد که بنویسم از کلاس های رانندگی هم به کلی افتادم عقب فکر کنم گواهی نامه ی من به قول داداشم(محمد)یه پروجه یک ساله برام باشه راست هم میگه دو هفته پیش فقط ثبت نام کردم  دیگه نمیدونم چی شد اون خانومی که اونجا بود کارت پایان خدمتم رو هم نگه داشت واسه استعلام بنده ی خدا فکر میکرد جعل کردم آخه به سنم نمیخوره کارت پایان خدمت البته از نوع معافیتش داشته باشم

پی نوشت:1.خیلی خوشحالم که ماه رمضون داره میاد  بعضیا ناراحت میشن ولی من نه شاید به خاطره وزن کم کردن باشه2.البته اون وزن کم کردنه یه ربع بعد افطاری رفع میشه3.این مطالبرو  اگه هم کسی نخونه من برا دل خودم مینویسم ممنون که خوندید

خدایا:  دمت گرم که بعد از گرونی دلار و تحریم، هنوز با ۵٠ تومان صدقه ٧۰ نوع بلا رو رفع میکنی.

خوشحالم که تحریم بر تواثرنذاشته! 

نمیدونم چرا دستم به نوشتن نمیره خیلی وقته از این مطالب ننوشتم  فکرمیکردم بعد کنکور بیکار میشم و تو خونه میخوریمو میخوابیم و کارای عقب موندمونو انجام میدادیم ولی بعد کنکور یعنی همین الان سرم شلوغ شده اعصابم هم داغون از یه طرف دغدغه ی نتیجه ی کنکورو دارم از طرف دیگه این گواهی نامه ی لعنتی که هیچ حوصلشو ندارم کاش ثبت نام نمیکردم  قبل پیش دانشگاهی دوستای زیادی تو نت داشتم ولی انگاری همه الان ماروازیاد بردن حتی وقتی هم بهشون نظر میدم انگار نه انگار اینجاست که به رفاقت های الکی پی میبرم البته از نوع مجازیش  البته رفاقت حقیقیمون هم دست کمی از رفاقت مجازی نداره  دوره ی چهارساله ی دبیرستان چه زود تموم شد حالا معلوم نیست امسال دانشگاه بریم یا سال بعد یا اینکه اصلا دانشگاه میریم؟سال چهارم اونقدر از دانشگاه تعریف کردن که تو ذهن خودم از دانشگاه تصویری ساختم که اگه آدم به دانشگاه بره دیگه همه چی تمومه درحالی که اصلا اینطور نیست  معلوم نیست بعد ازتموم کردن دوره ی چهارساله ی کارشناسی یه کار درستو حسابی با حقوق بخورنمیر گیر آدم بیاد که البته برای قبولی تو چنین کارهایی باید دوره ای چند مرحله ای رو پشت سربذاری حالا معلوم نیست مرحله ی آخرو قبول بشی یانه (البته اگه با مسئولین خوشو بشی داشته باشی) نیاز به گذروند این مراحل نیست بعد دانشگاه مستقیم دانشگاه

اگه امسال دانشگاه قبول شدیم فبها اگرم نه خب بیشتر تلاش می  کنیم 

پی نوشت:1.بچه ها بهم میگفتن محیط دانشگاه مهیجتراز محیط دبیرستانه2.سال چهارم هم خیلی مهیج تر از سه ساله ی اول دبیرستان بچه هابه همه چی فکرمیکردن جز درس 3.نمیدونم منم جزء اون دسته از بچه ها بودم یانه؟4.میدونم بعد چندسثال به نوشته های خودم هرهر میخوام بخندم و همینطور هم میخوام گریه کنم 

همیشه  خداروشکرمیکنم که خداوند یه تن سالم بهم داده وقتی تو خیابون راه میرم و بعضی چیزارو میبینم یه دنیا از خدا ممنون میشم خدا میتونست بجای کسایی که تو زندگیشون یه چیزایی بهشون نداده من رو قرار بده وقتی من که هنوز بچه ی شهرم تو این شهر حوصلم سر میره به کسایی فکر میکنم که تو روستا زندگی میکنن که حتی چیزایی هم که ما داریم روهم ندارن واقعا ماکه داریم باآرامش کامل این مطالب رو مینویسیم کسایی هستن که حتی فکرشون هم به این چیزا قد نمیده چون اونا مشکلات زیادی دارن که بخوان به این چیزا فکر کنن خب بگذریم بعضی وقت ها به این فکر میکنم که آیا من مسلمانم اونم از نوع شیعه نمیدونم ،با این کارایی که شخص من انجام میدم محال میدونم مسلمون باشم به نظر خودم که خیلی گناهکارم اونقدرکه اگه بخوای جمعشون کنی قد یه کوه تلنبار میشهاما یه چیزایی در مورد اون کسی که اون بالاست(که تو ذهن ما اوس کریم تعبیر میشه)شنیدم میگن مهربونه و ییشتر گناهارو میبخشه توکل بخدا مطمئنم خداهم شرایط مارو درک میکنه 

شماهم خداروشکر کنید

حتی اگه زندگیتون پر از رنج و سختی باشه