آقای کدکنی ؟

هیچ موقع روزه ی بدون سحری نگیرین 

حالا معلوم نیست تا افطار زنده بمونم یا نه

امروز که بعد سحری خوابیدم دلهره داشتم نکنه واسه آزمون نتونم بیدار شم ولی موبایلمو صد بار گذاشته بودم روی زنگ واسه محکم کاری  آزمونو دادم جوابشم گرفتم بد نبود دست یه نفر به اضافه ی خودم که الان تو مسافرته درد نکنه خیلی کمکم کرد دلم واسش تنگ شده

میگم عصری رفته بودم کانون واسه کارنامه اونجا میگقتم روزه ام و درس میخونم یه جوری نگاه کردن خیلی ترسیدم انگاری نباید با روزه درس خوند ولی من میگیرم اگه بکشنم بازم میگرم دوسش دارم روزه رو میگم فکر بد نکنین روزه رو میگم 

خداخدا میکردم تا افطاری زنده بمونم که خدا رو شکر موندم    ولی اینو فهمیدم ما ایرانی ها دقیقه ی نودی هستیم میگین چرا؟؟؟

سلام داشتم ادبیات میخوندم که به این مصرع از شعر خواجه عبدالله انصاری رسیدم یه لحظه فکر کردم دیدم خیلی جالبه در مورد من واقعا صدق میکنه راسی نمیدونم امروز ماه رمضونه یا نه من که روزه میگیرم  شما رو نمیدونم آخه یادم میاد یه بار یه روز روزه نگرفتم اینم تلافی اون  الان خونمون خالیه هیشکی نیست منم تنها  داشتم درس میخوندم خسته شدم اومدم یه کمی حرفای دلمو بنویسم(آخه آدم تنها باشه راحت تره) که دارم الان مینوسم راسی درس خوندن تو این ماه فکر کنم سخت باشه منم که سحری هیچی نخوردم لقمه تو دهنم بود که اذانو گفتن ای به خشکی شانس یه لحظه از زندگی نا امید شدم خوب حداقل آب رو خوردم

خبر به دورترین نقطه جهان برسد

نخواست او به من خسته بی گمان برسد

شکنجه بیشتز از این که پیش چشم خودت

کسی که سهم تو باشد به دیگران برسد

چه میکنی؟ اگر او که میخواستی یک عمر

به راحتی کسی از راه ناگهان برسد

رها کنی برود از دلت جدا باشد

به آن که دوست ترش داشته به آن برسد

رها کنی بروند و دو تا پرنده شوند

حبر به دورترین نقطه جهان برسد

گلایه ای نکن بغض خویش را بخور

که هق هق تو مبادا به گوششان برسد

خدا کند که ... نه نفرین نمیکنم .... نکند

به او که عاشق او بوده ام زیان برسد

خدا کند فقط این عشق از سرم برود

خدا کند که فقط زود آن زمان برسد 

رفتی و ندیدی که چه محشر کردم

با اشک تمام کوچه را تر کردم

دیشب که سکوت خانه دق مرگم کرد

وابستگی ام را به تو باور کردم

دلم میخواد در یخچال رو باز کنم و هر چی توشه رو بریزم بیرون و تو یخچال بشینم و درشو ببندم..انقدر اون تو بشینم تا یخ بزنم..تا دلم هوای گرما رو بکنه ..میشه رفت تو یخچال نشست؟این کولر هام که خودشونم خنک نمیکنن..شاید من خیلی داغم..در یخچال رو باز کردم و داشتم فکر میکردم واقعا میشه!!خنکای یخچال میخورد و بدن داغم رو خنک میکرد..انقدر درشو باز نگه داشتم که دیگه انگار خنک نبود!اره!!دیوونه شدم!خیلی وقته..!یه لیوان برداشتم و توش رو پر یخ کردم و اب ریختم توش و یه خورده تکونش دادم که مثلا خنک شه..همونجا کف اشپزخونه رو سرامیک نشستم..با انگشتم میزدم به یخ ها که برن توی اب ..ولی دوباره برمیگشتن روی اب..یه خورده ازش خوردم ..تا معدم خنک شد..یخ های توی لیوان اب شده بودن و کوچیک شده بودن..یخ هارو خوردم..دهنم سر شده بود ولی احساس خوبی داشتم..دندونامم یخ زده بود ولی  نمیتونستم قورتشون بدم ..حواسم به تلفن نبود که داره زنگ میخوره..انقدر زنگ خورد که قطع شد..

سه ماه زندگی تو یخچال..کاش میشد!

روز ها داره میره جلو ولی من ازش عقب موندم...موندم تو گذشته! ولی گذشته هارو نمیشه عوض کرد!

هرچی سعی کردم نرفتم جلوتر..

تو گذشته موندم

میمونم

نمیدونم چی بگم و از چی بنویسم...این روزام همینطوری تکراری میگذره..نمیدونم چی بگم!

تا...

چیه؟؟؟ چرا میخندی؟؟؟حوب بخند(یه یادگاری بود واسه یه ستاره ای تو آسمون )

مقبره الشعرا یکی از جاهایی که من عاشقش بودم چون چند تا شاعر باهم اونجا دفن کردن غار علیصدر هم که جای خود داره هیچ جا مثل اونجا نمیشه توصیه میکنم یه سری بزنین

نمی دانم، نمی دانم پس از مرگم چه خواهد شد؟

نمیخواهم بدانم کوزه گر از خاک اندامم چه خواهد ساخت

ولی بسیار مشتاقم که از خاک گلویم سوتکی سازد

گلویم سوتکی باشد به دست کودکی گستاخ و بازیگوش

و او یکریز و پی در پی دم گرم و چموشش را در گلویم سخت بفشارد

و خواب خفتگان خفته را آشفته تر سازد

بدین سان بشکند هر دم سکوت مرگبارم را ........

چه خوب بود هیچ دل مشغولی نداشتیم هیچ